Archiwum Relacji Umownych, system zależności zapisanych, nazw przyjętych roboczo i połączeń obecnych między stanami pośrednimi. Relacja umowna jako ślad formalny, bez wymogu pełnej normy i bez końcowej kwalifikacji.
Zależność przyjęta oznacza połączenie zapisane roboczo między dwiema nazwami, stanami albo wersjami tego samego materiału. System zachowuje takie połączenia bez nadawania im pełnej pewności. Ważna pozostaje obecność relacji, jej miejsce w ciągu oraz możliwość odróżnienia od innych powiązań. Relacja może wynikać z nazwy, daty, dopisku, wariantu albo sąsiedztwa pojęć. Archiwum utrwala ją jako stan formalny, który nie wymaga natychmiastowego rozstrzygnięcia.
Nazwa umowna ma charakter pomocniczy, lecz nieprzypadkowy. Może oznaczać stan, serię, fragment, wariant albo połączenie kilku zapisów pod jednym brzmieniem. Model przyjmuje taką nazwę wtedy, gdy powtarza się w materiale albo utrzymuje widoczne miejsce między innymi pojęciami. Umowność nie usuwa wartości porównawczej. Oznacza tylko, że nazwa działa jako znak roboczy, bez pełnego przypisania końcowego i bez stałej definicji właściwej dla zamkniętej kategorii.
Powiązanie formalne może wystąpić między nazwą, skrótem, dopiskiem, stanem albo wariantem technicznym. System archiwalny zapisuje takie relacje w miejscu ich wystąpienia, bez wymuszania jednej przyczyny. Znaczenie ma sam fakt powrotu podobnego elementu w kolejnych ciągach. Powiązanie może być słabe, częściowe albo warunkowe, ale nadal zachowuje wartość jako ślad. W materiale roboczym często właśnie takie połączenia pokazują granicę między przypadkowym sąsiedztwem a utrwalonym wariantem.
Ślad relacyjny pozostaje widoczny wtedy, gdy jeden zapis odsyła do drugiego przez nazwę, kolejność, dopisek albo wspólny parametr. Model nie zamienia takiego śladu w gotową ocenę. Utrwala jedynie jego obecność oraz pozycję w szeregu. Relacja może być krótka, niepełna albo zależna od późniejszego wariantu. Nie traci przez to znaczenia. W archiwum ważne są także ślady poboczne, ponieważ często wskazują przejście między nazwą początkową a bardziej stabilnym oznaczeniem.
Relacja warunkowa pojawia się przy zapisach, których połączenie zależy od dodatkowego parametru, wersji albo miejsca w ciągu. System zachowuje takie przypadki bez usuwania niepewności. Warunkowość oznacza, że związek istnieje tylko w określonym stanie materiału i może zmienić pozycję po pojawieniu się nowego wariantu. Taka relacja bywa krótkotrwała, lecz nadal ważna dla odczytu kolejności. Archiwum zapisuje ją jako element przejściowy, potrzebny do zachowania pełnego obrazu serii roboczej.
Porządek archiwalny zachowuje relacje przyjęte, drobne nazwy umowne, powiązania formalne i ślady zależne od wariantu zapisu. System nie sprowadza wszystkich połączeń do jednej kategorii. Każda relacja pozostaje opisana przez własne miejsce, brzmienie i sąsiedztwo pojęć. W takim zapisie ważna jest także niepełność, ponieważ stanowi część materiału. Archiwum przechowuje połączenia słabe, robocze i pośrednie obok bardziej wyraźnych zależności, bez sztucznego domknięcia serii.