SUD jako pomarańczowy zapis ciepłych nazw, krótkich powrotów i jasnych różnic obecnych bez mocnego nacisku. Ujęcie dnia ma lekki ciężar, miękki brzeg i własne miejsce między pierwszym brzmieniem a kolejnym wariantem.
Dzień w SUD nie oznacza czasu ani daty. To jasne pole dla nazw, które mają ciepły ton, krótkie brzmienie i niewielki odstęp od sąsiednich form. Jedna nazwa może wrócić jako skrót, druga jako miękki dopisek, trzecia jako wariant z inną końcówką. Materiał zostaje spokojny, pomarańczowy i niski. Różnica nie musi być silna. Wystarcza małe przesunięcie, które oddziela jeden znak od drugiego bez tworzenia ciężkiego podziału.
Ujęcie słabe ma własną obecność, mimo że nie przejmuje całego pola. Może być krótką nazwą, powracającym fragmentem, jasnym znakiem albo drobną odmianą wcześniejszego brzmienia. SUD zachowuje takie ujęcia w ciepłym szeregu, bez nadmiaru rangi i bez rozbudowanych określeń. Nazwa zostaje zauważona przez odległość, kolor tonu i sąsiedztwo innych form. Jej wartość wynika z prostego odróżnienia, nie z pełnego rozwinięcia.
Ciepły ton w SUD opiera się na łagodnych przejściach, pomarańczowych odcieniach i spokojnym rytmie nazw. Nie ma ostrego centrum ani wyraźnego wskazania jednej formy głównej. Każdy zapis zostaje obok drugiego jako miękki wariant, krótki ślad albo jasny powrót. Ton działa przez podobną temperaturę kilku nazw, przez małe odstępy i przez brak gwałtownej zmiany. Materiał może pozostać częściowy, jeśli nadal zachowuje czytelne różnice między brzmieniami.
Odstęp między ujęciami może mieć postać jednej pauzy, krótszego słowa, zmiany szyku albo innego dopisku. SUD traktuje takie miejsca jako widoczne różnice, choć bez mocnego rozdzielenia. Dwa warianty mogą być bliskie, jasne i podobne, a mimo to zachować własne położenie. Wartość ma spokojne oddalenie, nie twarda granica. Dzięki temu zapis pozostaje lekki, ale nie traci drobnych zmian obecnych między kolejnymi nazwami.
Powrót w SUD ma ciepły, słaby i nierówny charakter. Nazwa może pojawić się drugi raz jako echo, skrót, końcówka albo fragment wcześniejszego brzmienia. Nie musi zamykać serii ani wskazywać stałego sensu. Wystarczy, że wraca w podobnej temperaturze i zostawia ślad przy kolejnym wariancie. Pomarańczowy zapis utrzymuje te powroty bez ciężaru. Każdy element zachowuje własne miejsce przez brzmienie, odstęp i jasny cień poprzedniej formy.