REO zapisuje nazwy, które wracają bez ostrego tonu. Echo nie jest powtórzeniem pełnym. To raczej podobne brzmienie, krótki znak albo wariant, który zachowuje wspólny rdzeń i odsuwa się od poprzedniej formy tylko o drobną różnicę.
Echo oznaczenia pojawia się wtedy, gdy nazwa powraca w wersji bliskiej, ale nie takiej samej. Może mieć krótszą końcówkę, inną kolejność, prosty dopisek albo lekko przesunięty akcent. REO zachowuje takie powroty bez nadawania im większej rangi. Liczy się spokojna obecność różnicy, widoczna dopiero przy zestawieniu kilku miejsc. Echo nie zamyka zapisu. Zostaje jako znak podobieństwa, który nie usuwa odrębności kolejnego wariantu.
Oznaczenie może być krótkie, jasne i pozbawione pełnego rozwinięcia. W REO ważne pozostaje brzmienie, powrót i odległość od sąsiedniej nazwy. Jeden znak może działać jako ślad wcześniejszej wersji, drugi jako dopisek, trzeci jako prosty wyróżnik. Materiał nie potrzebuje ciężkich pojęć. Wystarcza równe ustawienie nazw, niewielka zmiana i możliwość odczytania, że zapis nie jest przypadkowy.
Równość nie usuwa różnic między nazwami. Oznacza tylko brak silnego centrum i brak jednego znaku, który przejmuje cały zapis. W REO kilka wariantów może stać obok siebie w podobnym tonie. Każdy ma własny ciężar, ale żaden nie dominuje pozostałych. Taki zapis dobrze przyjmuje krótkie nazwy, spokojne dopiski i warianty o podobnej długości. Różnica zostaje widoczna, lecz nie zostaje podniesiona do rangi rozstrzygnięcia.
Szereg oznaczeń tworzy się przez powtarzalność, odstęp i podobny rytm brzmienia. Nie musi mieć wyraźnego początku ani końca. Wystarczy kilka pozycji, które zachowują wspólną temperaturę i różnią się drobnym znakiem. REO traktuje taki szereg jako płaski zapis wariantów. Nazwa pierwsza nie jest ważniejsza od kolejnej. Każda zostaje widoczna przez miejsce, echo wcześniejszej formy i spokojną odległość od następnej.
Ślad zostaje po nazwie, która nie potrzebuje pełnego objaśnienia. Może to być końcówka, skrót, powracający rdzeń albo mały znak przy wariancie. REO zachowuje takie ślady w jasnym, równym tonie, bez rozbudowanej terminologii. Wartość ma sam powrót i drobna różnica wobec poprzedniego miejsca. Dzięki temu materiał zostaje lekki, ale nie pusty. Każdy ślad ma własne położenie i własną odległość od innych oznaczeń.